У з’яднанай сям’і

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Змалку звалі цябе
Мы прыгожай радзімаю,
Беларусь, Беларусь,
Як ты сэрцу любімая!

Беларусь, над табой
Неба з яснымі зорамі,
Паглядаеш на іх
Ты вачамі-азёрамі.

На тваёй галаве
Хустка ярка-чырвоная,
Ты ва ўборах лясоў,
Маладая,
                зялёная!

А на ўбранні палёў
Вецер золата гушкае,
Расплыліся па ім
Рэкі сінімі стужкамі.

Ты ў нітах правадоў,
Быццам сонца агністае, —
Устаеш раніцой
Пад гудкі урачыстыя.

Між станкоў завадскіх,
Над шырокаю ніваю
Скрозь, да самай начы,
Ты за працай рупліваю.

То за трактарам ты,
То за гулкай вагранкаю,
А як трэба было —
Ты была партызанкаю.

Беларусь, Беларусь,
Баявая, старанная, 
Бач, цябе, як сястру,
Сёстры славяць адданыя.

Сустракай жа гасцей
Ты расчыненай хатаю,
Выстаўляй жа на стол
Ўсё, чым толькі багатая.

Хай бяседа гучыць,
Быццам рэкі бурлівыя, —
У з’яднанай сям’і
Ты заўсёды шчаслівая!