На смерць Сцяпана Булата

Сярэдняя: 3.8 (4 галасоў)
Задрамаў ты з доляй, з хвалай,
Жвір халодны прыгаруніў...
Ой, скасіла — не спытала...
—  Сні, таварыш, аб Камуне!
        Ты хапаў за косы сонца,
        Думаў думку аб пяруне,
        Што дух збудзе ўсёй старонцы...
—  Сні, таварыш, аб Камуне!

Як сіроты, забытымі
Цэп з касой вісяць у пуні,—
Хто ж на ворага іх здыме?!
—  Сні, таварыш, аб Камуне!
        Свет узняўся, схамянуўся...
        Вер, свабодны вецер дуне
        Па ўсёй чыста Беларусі!
—  Сні, таварыш, аб Камуне!

Забуяе ў славе буйнай,
Зазвініць залатаструнне
Родны Край адной Камунай...
—  Сні, таварыш, аб Камуне!

На магілцы-валатоўцы
Зарунеюць кветак руні;
Зайдзе сонца, ўзыдзе сонца...
—  Сні, таварыш, аб Камуне!


* С. Г. Булат (1894—1921) — беларускі
грамадскі дзеяч, адзін з арганізатараў і кі-
раўнікоў партызанскага руху ў час, калі Бе-
ларусь  была акупіравана пілсудчыкамі.