На літоўскай зямлі

Яшчэ не ацэнена
Скрозь плывуць,
                            як плылі,
Песні
Тысячы год —
На літоўскай зямлі
Здаўна славен народ.

Ён імкнуўся спрадвек
З-пад ярма і прынук,
Просты жыў чалавек
Плённай працаю рук.

Ненавідзеў сваіх
Ён паноў і князёў
I ў суседскай сям’і
Біў не раз крыжакоў.

А фашысты прыйшлі,
Атрымалі урок —
На літоўскай зямлі
Іх засыпаў пясок.

Паспрабуюць калі,—
Атрымаюць яшчэ!..
.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .
Па літоўскай зямлі
Нёман-рэчка цячэ.

У магутнай красе,
Між палёў і бароў,
Нёман песні нясе
Ад усходніх братоў,

Што з’яднанай сям’ёй
Разам волю знайшлі,
Што з працоўнай Літвой
Заўжды ў дружбе жылі.
 
Пад чырвонай зарой
Шлях аднолькавы з ёй —
Мы з працоўнай Літвой,
Як з любімай сястрой.

Шмат здабыткаў важкіх
У яе праз гады —
Мора ніў залатых,
Ўвысь растуць гарады.

Разам мы ў барацьбе
I пачуццяў адных,
Мы прыйшлі да цябе
З песняй сэрцаў сваіх.

Слаўся, братні наш край!
Шчасным, радасным будзь!
Нёман, Нёман, спявай,
Чуеш — сэрцы пяюць!

Бачыш, хораша нам,
Сэрцы ў нас расцвілі.
Слава родным братам
На літоўскай зямлі!