Арлянятам

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
                     1

Гэй, узвейце сваім крыллем,
Арляняты, буйна, бурна,
На мінулых дзён магіле,
Над санлівасцю хаўтурнай!..

У маланках перуновых,
З гулкім гоманам грымотаў
Для вякоў дыхтуйце новых
Нечувалыя ясноты.

Вам сярпы і косы ў рукі
Ды мячы, каваны з сталі,
Далі буры, завірухі,
Што тут вылі, бушавалі.

Цень мінуўшчыны праклятай
Дзе бізун гуляў з нагайкай
Змеціцё вы, арляняты,
Сваёй новай сілай, байкай.

Ужо выбіла часіна
На вялікую прыгоду
Выйсці з мутнай каляіны
Беларускаму народу.

Ў чарадзейным карагодзе,
Ў неабсяжнае свабодзе,
Без аковаў на прыволлі
Ўжо віхрыцца наша доля.

                       2

Вам на памяць Серп і Молат
      Даравала доля,
Каб з вас кожны быў, як волат,
      Не гнуў плеч ніколі.

Каб здабытую свабоду
      Зналі, шанавалі
I у цяжкую прыгоду
      Ўсталі грознай хваляй.

Зашумелі, загудзелі,
      Як віхор сусветны,
Не праспалі у пасцелі
      Волі агняцветнай.

Вам дасталіся ад продкаў
      Сохі і бароны,
Каб вы ў час, пасля паводкаў,
      Выйшлі на загоны.

I з'аралі сваю ніву
      Шырака, глыбока,
Зерне ўкінулі шчасліва,
      Чыстае, як вока.

Каб рунела зерне тое
      Весела, яскрава
Побач з нашай маладою
      Сакалінай славай.

Вам пакінулі прадзеды
      Гартаваны косы,
Каб вы з імі сонца следам
      Выйшлі на пакосы;

Каб касілі да упаду
      Пустацвет і зелле,
Што сваім пякучым ядам
      Труцяць кроў у целе.

Каб звінелі вашы косы
      Над зямлёю соннай
Ад начных да ранніх росаў
      Звонка, векапомна.

Вам у спадчыне ад роду
      Засталіся песні,
Каб быць вашай асалодай
      У жыцця прадвесні.

Каб вы пелі, не сціхалі
      Ў радасці і ў горы,
Гаманілі, нібы хвалі
      У бурлівым моры.

Каб шоў гоман неспыняны
      Ад поля да поля.
I людзей, яшчэ скаваных,
      Заклікаў на волю.