Мы немач лечым
                              словам чалавечым,
I я не пабаюся рот адкрыць,
Хоць перад трохмільярдным вечам
Мне давядзецца сёння гаварыць.

Для Леніна
                    звычайнай мала рамы.
I неабходна — каб яго абняць! —
Перамяшчаць
                        зямныя панарамы,
Планеты
                дэкарацыі мяняць.

Працуе пастаянна-акіянна
Яго дыханне і сэрцабіццё.
I рукатворная ЛЕНІНІЯНА —
I будучыня наша, і жыццё.
 
Задуха царскай шубы сабалінай,
I сыты скрып вяльможных калымаг,