Аляксей Пысін

У вёсцы непрыкметнай дзве заставы...

Сярэдняя: 3 (1 голас)
У вёсцы непрыкметнай дзве заставы:
Адна з баёў былых вядома ўсім,
I па-суседску з ёю школа стала
Заставаю
                  ў сасонніку густым.

На ёй
Свае байцы і камандзіры,
Хоць зброя ў іх — пяро і карандаш;
Умеюць прачытаць слядоў пункціры,
Умеюць распазнаць, дзе след — не наш.

З маленства ведаюць мяжу дзяржавы,
З маленства — пагранічнікі усе;
Даюць сябрам сваім урок цікавы
Сяржанты на кантрольнай паласе.

Сюды бягуць алені ад пагоні,
Сляды казуль сплятаюцца гусцей.
У вартавых зялёныя пагоны,

Віншавальныя паштоўкі

Сярэдняя: 3.4 (9 галасоў)

Дарагія
Пабрацімы і сястрычкі,
Гэта ж мы не бачыліся столькі!
Усесаюзнай сталі пераклічкай
Нашы віншавальныя паштоўкі.

Ёсць дарогі — лёсу пупавіны,
Ёсць зямля, што нас усім абдорвае.
Як жывецца? Добра жыць павінны
Узаемна зычым толькі добрае.

Так сяброўства франтавое грэе,
Так на кожным свяце абдымае!
I ніхто як быццам не хварэе,
I ніхто, ніхто не памірае.

Ды не стаць паўзводна і паротна,
Ну, а ў смерці не адзін чаляднік...
I святочна сёння, і маркотна —
He азваўся весткаю Чалябінск.

З поштаю ў нас добрае знаёмства,
Ды згубіла, мусіць...
He даслала.